تبلیغات 
یکی از مناطق باستانی و دیدنی جنوب غرب ایران تنگ سولک در غرب تنگ بجک و در نزدیکی شهر لیکک قرار دارد که به لحاظ نزدیکی به محدوده شهرستان بهبهان، عموماً مورد استفاده مردم شهرستان بهبهان قرار می گیرد. نام تنگ به جهت وجود درختان سرو بلند، تنومند و کهنسالی است که در آن روئیده اند . چون مردم محلی به سرو، سول می گویند، تنگ به نام سولک معروف شده است. این تنگ، از تنگ های بسیار مهم، طویل و وسیع موجود در رشته کوه حاتم است که در انتها و از سمت غرب به تنگ مهمتری به نام ماغر متصل می شود.
سولک تلفظ دیگر سروک است که همان درخت سرو است که در این منطقه وجود دارد برای رفتن به تنگ سولک باید به بهمئی که محلی در فاصله 40 کیلومتری شمال شهرستان بهبهان و در حوزه استحفاظی استان کهگیلویه وبویراحمد قرار دارد رفت
این منطقه گرمسیری وکوهستانی بعنوان منطقه حفاظت شده پیشنهاد که اخیراً از طرف شورای عالی محیط زیست بعنوان منطقه حفاظت شده تصویب گردیده، این منطقه زیبا که شامل تنگ سولک ونیمی از تنگه ماغررا تحت عنوان حفاظت شده سولک دربر می گیرد علاوه بر آثار قدیمی وسنگ نوشته های باستانی موجود از دوران اشکانی دارای طبیعتی بدیع واستثنایی وچشمه زار وجنگلهای آن غالباً بلوط ودرختان زیبای زربین واز تیپی کوهستانی وصخره ای برخوردار است و اهمیت اصلی آن وجود درختان نادر وکمیاب زربین بوده که اخیراً از طرف مدیریت منابع طبیعی استان عرصه هایی از آن زربین کاری شده است وچندین بنه وآبادی فصلی کوچک بنام آبدولی، سینه سولک، چال انجیر،زیرچک( زیرکمر) در این منطقه موجود است وتعداد شش چشمه دائمی ودو چشمه فصلی در عرصه مذکور وجود دارد که از میان این چشمه ها چشمه گوردک از آبدهی قابل توجهی برخودار وماورای بسیار حائز اهمیتی جهت وحوش منطقه محسوب ومختصر باغات موجود انار و000 از این چشمه مشروب وقسمت اعظم آن در قالب خط لوله آب آشامیدنی روستاهای بخش لیکک استفاده می شود، در حال حاضر آماری قریب به 30 الی 50 هزار اصله از درختان کهنسال ونهالهای دست کاشت زربین شمال وغرب تنگ سولک را پوشش که این منظره بسیار بدیع چشم هر بیننده ای را خیره می گردانند، جالب تر از آن وجود حیات وحش بسیار غنی از جمله، کل وبز وپرندگانی چون کبک، تیهو، کبوترجنگلی وچاهی وانواعی از کلاغها در این منطقه بصورت مشهود موجود است که باید اذعان نمود این محدوده 2000 هکتاری شرایط بسیار حائز اهمیتی به عنوان آثار طبیعی ملی را دارا می باشد وتنها جاده خاکی ماشین رو بطول تقریبی 4 الی 5/5 کیلومتر تا محل روستای آبدولی در قلب تنگ سولک ادامه دارد واز طرفی منطقه مذکور از نقطه نظر پوشش گیاهی دارای گیاهان دارویی وخوراکی وزینتی حائز اهمیتی از قبیل بن سرخ، حلپه، تره ، کارده، آب اندول، بومادران، پشموک، کنگر، گل لاله سرنگون، آویشن، و000 جنگلهای پرپشتی از بلوط وسایر گونه های متفاوت این محدوده را در گرفته است
برای عکسهای دیدنی از سولک بهمئی بر ادامه مطلب کلیک کنید
با سلام
از تمامی عزیزان وهمشهریان مشتاقی که مایل به همکاری ودرج مطلب در این وبلاگ می باشند خواشمند است که مطالب وعکسهای خود را به نشانی زیر ایمیل نمایند
تنگه ماغر امروزه یکی از بهترین مکانهای تفریحی جنوب غرب به خصوص در فصل گرما می باشد.این منطقه با فضا بسار سبزی که امسال از سالهای قبل زیباتر شده است . میهمان مردمان خوب شهرستان بهمئی ومسافران استان خوزستان است وامید می رود که تعداد بسیار زیادی در فاصله یک ماهه ۲۰اسفند تا ۲۰فروردین از این منطقه وسیع وسرسبز دیدن نمایند
این منطقه دارای درختان زیاد وفضای بسیار مناسب برای تفریح وسرسبزی بیش از حد در وضعیت مطلوب آب وهوایی قرار دارد که می تواند بهترین مکان برای سفر نوروزی شما باشد.
این منطقه در فصل تابستان نیز به خاطر هوای خنک وکوههای زیبا میزبان مسافران زیادی بخصوص از استان خوزستان که هوای گرمی دارد در فصل تابستان می باشد.
کسانی که می خواهند به این منطقه بیایند . بهترین راه برای آنها امدن به بهبهان وسپس لیکک است
ودر کنار این منطقه زیبا تخته سنگ زیبای سولک می باشد که دست کمی از نظر تاریخی از نقش رستم شیراز ندارد واز نظر تاریخی نیز دارای قدمت زیادی است که در قسمت های دیگر سایت درباره آن توضیح داده شده است.
برای دیدن عکسهای تنگه ماغر به ادامه مطلب بروید

منطقهای كه امروزه به نام کهگیلویه وبویراحمد از آن یاد می شود، سرزمینی است باستانی اما ناشناخته كه رازهای بسیار در سینه دارد. آثاری كه در تل خسرو، تل مهرهای و دیگر نقاط یافت شدهاند گویای این واقعیت است كه این منطقه قبل از ورود آریاییها دارای سكنه و تمدن بوده است. سپس با مهاجرین و شاید مهاجمین (؟) آریایی درآمیخته و قسمت اعظم خاك ایالت مهم انشان را تشكیل داده است. این منطقه در دوره ایلامی از اهمیت زیادی برخوردار بوده و آثار متعددی از این دوره در آن یافت شده است. از جمله مهمترین آنها می توان به گورستان چال شاهین در روستای لما از توابع شهرستان بویراحمد اشاره كرد كه متعلق به هزاره دوم پیش از میلاد می باشد و از نظر تاریخی و باستان شناسی از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است.

وجود آثاری چون پلهای منطقه پاتاوه در 30 كیلومتری یاسوج از دوره هخامنشی، اهمیت سوق الجیشی این منطقه كه در واقع پل ارتباطی بین دو پایتخت بزرگ آن دوره - پرسپولیس و شوش - بوده است را نشان می دهد. نبرد تاریخی آریوبرزن، سردار بزرگ هخامنشی در برابر اسكندر در تنگ تكاب در منطقه كهگیلویه رخ داده است.
در دوره سلوكی تا اوایل سلسله اشكانی، این منطقه مستقل و تحت حكومتی ایرانی به نام الیمایی بوده است. آثار این دوره، نقش برجسته های تنگه سولك در شهرستان بهمئی است كه در بازشناسی آن دوره كوتاه اما مهم تاریخی ایران بسیار حائز اهمیت است. در این منطقه آثار چندی از دوره اشكانی یافت نشده و محدود به سفالینه و گور دخمه هایی است كه عمدتا در بخش لوداب از توابع شهرستان بویراحمد می باشد.
اردشیر بابكان سر سلسله ساسانیان از مادری بازرنگی متولد شده است. ایل بازرنگ از ایلات قدرتمند دوران باستان در منطقه فارس بوده كه ییلاق خود را در مناطق كوهستانی ایالت پارس می گذرانده اند. خواستگاه این ایل منطقهای بازرنگ بوده كه در واقع دشت یاسوج كنونی است. لازم به ذكر است كه هم اكنون روستایی به نام بازرنگ در 10 كیلومتری شهر یاسوج – مركز استان– قرار دارد. آثار دوره ساسانی در این استان بسیارند كه از جمله مهمترین آنها می توان به پل پریم، پل خیرآباد و چهارطاقی خیرآباد اشاره داشت.
با ورود اسلام این منطقه ابتدا ارجان، زم گیلویه وكهگیلویه و از دوره تیموری با از بین رفتن اتابكان لر بزرگ، سراسر منطقه به كهگیلویه معروف شد. از سال 1342 خورشیدی كه به فرمانداری كل تبدیل شده به دلایل سیاسی، كهگیلویه و بویراحمد نامیده شد.
وجه تسمیه این استان، طبق نظر استخری در مسالك وممالك:
" گیلویه مهرگان بن روزبه به همایجان سفلی از توابع كوره استخر رفته بود و به سلمه خدمت می كرد. چون سلمه بمرد، گیلویه رم زمیجان را با زور بگرفت وقدرتمند شد. بطوری كه بر آل ابودلف حمله كرد و برادر قاسم بن عیسی (210 تا 225 ه. ق.) یعنی معقل بن عیسی را كشت. ابودلفیان بر گیلویه حمله كردند و او را بكشتند و تا اواخر روزگارشان كه از عمرولیث صفاری شكست خوردند، سر گیلویه را بدلیل اهمیت و قدرت وی، در پیش لشكر خود می بردند (همانجا، 126). با وجود شكست گیلویه ریاست قبایل زمیگان در دست اعقاب گیلویه ماند."
بر اساس اطلاعات كتاب حدود العالم در نیمه دوم سده چهارم هجری قمری اولین بار به كوه ها ومناطق كوهستانی این منطقه كوه جیلو یا گیلو گفته شده است (حدود العالم ،ص 32). در پایان سده پنجم هجری قمری ابن بلخی در فارسنامه خود از این منطقه به نام كوه گیلویه یاد كره است (فرسنامه بلخی – ص 148). از سده ششم هجری قمری به بعد منابعی كه از این منطقه یاد كرده اند نام كهگیلویه را بر بیشتر سرزمین امروزی آن اطلاق می كنند. قدرت یابی طوایف كوه گیلویه از یك سو و خرابی ارجان از سوی دیگر سبب شد كه در دوره مغول و تیموری در بیشتر نوشته ها كوه گیلویه بكار برود. پس از برچیده شدن حكومت اتابكان لر بزرگ در 827 ه. ق. و از دوره صفویه نام كهگیلویه به سرزمینهای وسیعی از اصفهان تا خلیج فارس اطلاق می شده است. در دوره پایانی سلسله صفویه این منطقه به نام كهگیلویه و بهبهان معروف است.
ایل بویراحمد از دوره تیموری نام خود را با شجاعت و جسارت به میان آورده است. در دوره قاجاریه این ایل قدرت فراوانی كسب كرده سپس در دوره پهلوی اول و دوم طی دو نبرد سنگین- خصوصا جنگ تنگ تامرادی در سال 1309 كه از آن به عنوان بزرگترین لشكركشی داخلی قرون اخیر یاد می شود- شكست قوای دولتی را رقم زده و همین امر باعث گردید كه از سال 1342 خورشیدی به بعد این منطقه رسما نام كهگیلویه و بویراحمد اطلاق شود. تا سال 1355 این منطقه به صورت فرمانداری كل و زیر نظر استان فارس اداره می گردید و از آن تاریخ به بعد رسما به عنوان استان كهگیلویه و بویراحمد در تقسیمات كشوری منظور گردید.
برای رفتن به لیکک به ادامه مطلب بروید
منابع:
تاریخ سیاسی کهگیلویه
بویراحمد در گذر تاریخ